Radio Flevoland (en hoe het alleen mocht zwijgen!)         

 

Dirk de "techneut", op weg naar het "fabriekscomplex van tijsseling" om voorbereidingen te treffen voor de "missie" die we diezelfde avond hadden gepland: Het plaatsen van de zendapparatuur en antenne in de 30 meter hoge schoorsteenpijp. De hoofdzender zou vanaf deze plek aangestuurd worden door een stuurzender die zich in de uitzendstudio bevond op een andere lokatie. Helaas werden onze (illegale) activiteiten in de avonduren opgemerkt, door een toevallig passerende surveillance auto van de politie. Al het werk van die bewuste zaterdag middag en avond, werd in één klap teniet gedaan; we werden op heterdaad betrapt! (zie kr.knipsel)

Na een bepaalde periode van "Radiostilte", werd het voor ons tijd een tweede poging te wagen om de zender te installeren op het verlaten fabrieksterrein van Tijsseling. Aangezien men de antenne (uit eigen lijfsbehoud) had laten staan en wij deze dus konden hergebruiken, hadden we ditmaal minder tijd nodig om de materialen te plaatsen en lukte het ons nu wel. Diezelfde nacht was Radio Flevoland aan het proefdraaien op 104 Mhz!

Aangezien we de hoofdzender dus op afstand konden bedienen met een zogenaamde stuurzender (die een veel kleiner vermogen had dan onze hoofdzender), werd het voor de R.C.D. een moeilijkere taak om de uitzendstudio te lokaliseren. Nadat we voor de eerste  maal "uit de lucht" werden gehaald door politie en R.C.D (zie kr.knipsel hiernaast), konden we ondanks het verlies van de hoofdzender toch een biertje nemen op het behoud van onze studio (zie foto's). N.B: datum op knipsel moet zijn 26-3-1983

 

 

We konden dus vaker en weer sneller te beluisteren zijn, als na een actie van politie en de R.C.D onze hoofdzender in beslag werd genomen. Ondanks het materiële verlies van de zender e.d, viel de financiële schade mee; wij behielden immers onze studio en daarmee ook al onze apparatuur! Toch was voorzichtigheid geboden bij onze volgende installatiepoging, uit goede bron vernamen wij dat de politie een idee had wie er schuil ging(en) achter radio Flevoland. We durfden daarom onze originele uitzendstudio bij de volgende keer niet te gebruiken en we moesten uit veiligheidsoverwegingen dus op zoek naar een andere studio lokatie. Omdat we al vaak op het fabriekscomplex hadden rondgelopen om alle mogelijkheden te onderzoeken, wisten wij dat er op een naastgelegen terrein een bouwvallig en verlaten pand stond. Dit pand was moeilijk en eigenlijk alleen te bereiken via een bootje, voor ons dus ideaal om apparatuur te verstoppen aangezien het voor anderen ook een moeilijk bereikbare plek was en daarom de apparatuur relatief "veilig" stond. Alweer werden we door ons gedreven enthousiasme vindingrijk en was radio Flevoland binnen een paar dagen nadat we uit de lucht waren gehaald, weer te beluisteren.

Er kleefde één nadeel aan deze studio lokatie: Onze programma's konden nu niet live gedaan worden, dus werden ze opgenomen op tape. Maar die tape's moesten regelmatig vervangen worden op de bandrecorders die we daar hadden verstopt. Dit betekende dus dat wij ons regelmatig op het terrein moesten begeven waar ook de hoofdzender stond en dat was gevaarlijk, aangezien dit ook overdag gebeurde en wij dus opgemerkt konden worden. En zo trof het noodlot twee van onze medewerkers die op het fabrieksterrein aanwezig waren, juist op het zelfde moment dat ook politie en R.C.D. daar rondliepen om ons inmiddels goed beluisterde radiostation alweer te willen laten zwijgen. De medewerkers werden opgemerkt en ondanks een verstoppingspoging gevonden en in de handboeien (!!) afgevoerd naar het politiebureau (zie kr.knipsel). Dit was voor ons natuurlijk een zware tegenslag, omdat ditmaal ook audioapparatuur in beslag werd genomen waarvan de waarde toch behoorlijk was. Des te meer een tegenvaller omdat we te kort hadden uitgezonden om onze afspraken met de sponsors na te kunnen komen, die ons station d.m.v. reclameboodschappen min of meer zouden financiëren. Alle verlies voelden we dus in eigen portemonnee. We besloten actie te voeren en onze stem op een andere manier te laten horen, omdat naar onze mening Radio Flevoland te vaak en te snel weer uit de lucht werd gehaald. Hieronder kun je een origineel pamflet lezen, waarvan wij er destijds "honderden" hebben opgehangen in Nijkerk en omgeving. Puur uit frustratie dat in Nijkerk het "illegale" radiostation Flevoland, dat toch alleen maar probeerde op een professionele manier regionale radio te maken, totaal geen overlevingskansen leek te hebben. Terwijl b.v. in Amersfoort (10 km verderop) de ogen werden dichtgeknepen en een gedoogbeleid werd gevoerd t.o.v. etherpiraten, waarom kon dit in Nijkerk niet?

Zoals je hiernaast kunt lezen trok deze actie ook de aandacht van de media. Maar helaas, ook hiervoor sloot B & W van Nijkerk de ogen. In ongeveer drie jaar tijd is Radio Flevoland vele malen "uit de lucht" gehaald door de Radio Controle Dienst. Vaak met loze argumenten als; de zender stoorde en de zender veroorzaakte overlast, terwijl wij juist met professionele zenders werkten die vrijwel niet konden storen, omdat we die zenders ook nog eens plaatsten op een lokatie waar in een grote straal niemand woonde (ter vergelijking; een GSM telefoon van nu, stoort meer dan de zenders van toen!). Het enthousiasme wat iedereen van ons in het begin zo dreef, werd na verloop van tijd minder omdat het er op leek dat radio Flevoland geen kans van slagen had en het ook financieel niet meer te dragen was. Het werd ons eigenlijk van het begin af aan al duidelijk gemaakt:

 

Radio Flevoland mocht alleen zwijgen!

 

Opgedragen aan al die mensen die hebben gezorgd voor een onvergetelijke tijd: Arie, Toos, Johan, Alex, Hetty, Klaziena, Dirk, Cor, Bert, Frank, Arthur, Dick, Alphonse, Fred, Rob,...e.v.a.

 

Natuurlijk ook:

De adverteerders, de luisteraars

en ondanks alles.....Politie en R.C.D.

 

Copyright ©2004 mondialproductions R.A.